Over onze weg
Ruim twee jaar geleden begonnen we aan de tekentafel. Onderwijs dat haar wonderlijkheid verliest, verliest haar essentie. Deze zin in De School als Vrijplaats van Gert Biesta bracht het allemaal in beweging. Onderwijs is een wonderlijke plek, maar deze wonderlijkheid staat steeds meer onder druk. Die druk wilden we treffend onder woorden brengen. Prestatiefascinatie werd dat toverwoord. Van het ministerie tot en met de ouders van de leerlingen in groep 3: we zijn gefascineerd geraakt door prestaties. Het is hét bewijsmateriaal geworden voor jonge mensen om te bepalen dat ook zij een plaats hebben in de samenleving. Dat moest tastbaar worden gemaakt. En wie kunnen dat beter dan de jonge mensen zelf?
Jonge mensen krijgen het podium
Wat ben ik ontzettend trots dat wij jonge mensen het podium hebben gegeven. Zij mochten in Erop of Eronder hun eigen verhaal vertellen. De uitdagingen van het onderwijssysteem kwamen door de verhalen van Jesaja en Jonas in een ander daglicht te staan: het werd tastbaar. En Mette bracht haar eigen zoektocht naar een plek in onze samenleving krachtig onder woorden. Op het Onderwijsfestival werd iedereen verrast door de schoolband van het Corlaer College: jonge mensen die hun talenten lieten horen. Geweldig. En de treffende beelden en verhalen van Eva, Hamta en Julian vormden de kern van de campagne ‘Wegcijferen’. Het zijn stuk voor stuk verhalen waar warme en pijnlijke momenten elkaar afwisselen: zo is het leven nu eenmaal. Als wij jonge mensen willen laten meetellen, dan moeten wij ze ook een podium geven om dat zelf onder woorden te brengen.
Samen staan we sterker
Niet alleen kregen jonge mensen het podium: van meet af aan waren tal van mensen betrokken. Verus ziet een maatschappelijk probleem dat ook de kern van het onderwijs aantast. Deze volgorde is voor ons belangrijk. Prestatiefascinatie is allereerst een samenlevingsvraagstuk. Daarom trokken we met tal van mensen op om samen de schouders eronder te zetten: de één op school, de ander bij de gemeente en weer een ander op het ministerie. Het besef dat zoveel mensen zich inzetten om de samenleving te laten kantelen opdat we de mens niet meer uit het oog verliezen is fantastisch. Ja, soms neemt het ongeduld even de overhand. Maar nog veel vaker de verwondering dat zoveel mooie mensen mee wilden helpen en hetzelfde verhaal vertelden over het wonder van onderwijs. We kwamen diverse keren samen om de schouders eronder te zetten. Zo deden we dat ook op 27 maart:
En het allermooiste waren wel…
de gesprekken met zoveel mensen over het gewone leven. We ervaren allemaal prestatiefascinatie. Juist in de onderlinge gesprekken zit de verzachting: een herkenning, een advies of gewoon even een luisterend oor. Een aantal van deze ontmoetingen hebben we in beeld gebracht, zoals bij Erop of Eronder, op tekst gezet, zoals in het magazine Vertellen. Maar heel veel ontmoetingen waren gewoon dat: mensen die elkaar vonden rondom een onderwerp en met eenzelfde intentie. Want het meetellen van jonge mensen betekent ook dat wij elkaar weer laten meetellen. Als we ruimte kunnen ophouden voor elkaar, dan ontstaat er weer ruimte voor de ander.
Door de documentaire Erop of Eronder, het magazine Vertellen, de campagne Wegcijferen en natuurlijk het Onderwijsfestival agendeert Verus de prestatiefascinatie. Verus stopt hier niet: wij gaan verder.
Samen leven
Deze pagina is onderdeel van ons domein Samen leven. Verus wil bijdragen aan een vrije, inclusieve en pluriforme samenleving. Nu en in de toekomst. Dit doen we door invulling te geven aan de vrijheid van onderwijs met geïnspireerd goed onderwijs en met oog voor maatschappelijke problemen en kansen.
