Strijd voor mentale welzijn van studenten: 'Zet hen niet weg als onserieuze bierdrinkers'

Vijf jaar geleden begon Jorrit na het behalen van zijn vwo-diploma met studeren. Hij schreef zich in voor hbo bestuurskunde. Een bewuste keuze, die voornamelijk te maken had met de druk en angst om zijn vertrouwde omgeving in Friesland te verlaten. “Ik wist dat bestuurskunde een opleiding is die bij mij past, en ik zocht naar een plek waar dit zo dicht mogelijk bij huis kon. Ik was pas 18 jaar. Mijn hele leven draaide om voetbal en vrienden vanuit mijn omgeving. Dat wilde ik nog wel behouden, omdat ik ook angstig was voor het nieuwe.”

In zijn eerste studiejaar voelde Jorrit zich thuis in zijn klas. Het hielp enorm dat hij medestudenten had met wie hij dezelfde interesses deelde. Dat gaf me een gevoel van verbondenheid. Maar halverwege het jaar gooide de coronapandemie roet in het eten. “Ik was net op kamers gegaan in Leeuwarden. Maar door de lockdowns ontmoette ik bijna niemand. Mijn sociale wereld bleef beperkt tot mijn huisgenoten. Toen de samenleving weer open ging, voelde ik stress en sociale angst om mijn netwerk opnieuw op te bouwen”, legt hij uit.

Na wat strubbelingen, besloot Jorrit zichzelf uit te dagen. Tijdens zijn vierde studiejaar koos hij voor een minor International Relations in Bangkok. “Ik wilde mijn comfortzone verlaten en mezelf ontwikkelen. De reis naar Bangkok was achteraf een keerpunt: ik was niet meer dat jochie van 18 dat niets durfde. Het gaf me zelfvertrouwen en waardevolle inzichten. Ik ben er socialer, zelfstandiger en cultureel rijker van geworden. Dat neem ik voor de rest van mijn leven mee.”

Jorrit had altijd al een passie voor het vertegenwoordigen van studenten, middels een rol als klassenvertegenwoordiger. Maar na de ervaring in Thailand trad hij toe tot de centrale medezeggenschapsraad. Uiteindelijk kwam hij via NHL Stenden in contact met het ISO. “Bij het ISO kan ik op landelijk niveau iets betekenen voor studenten. Mijn maatschappelijke betrokkenheid en passie voor onderwijsbestuur komen in deze functie perfect samen.”

Jorrit zet zich, samen met zijn collega’s, in voor het verbeteren van studentenwelzijn. En dat is hard nodig. Uit onderzoek van Trimbos blijkt dat 25% van de studenten kampt met depressieve gevoelens of angst, en evenveel studenten hebben soms de wens niet meer te willen leven. “Die cijfers zijn schrikbarend,” zegt Jorrit. “Daarom werken we bij ISO samen met onder andere het ministerie van OCW aan een landelijk kader voor studentenwelzijn. Het doel is om onderwijsinstellingen te stimuleren meer aandacht te besteden aan mentaal welzijn. Denk aan trainingen, begeleiding en beleid dat aansluit bij de behoeften van studenten.”

Prestatiedruk en stress spelen een grote rol in de mentale problemen van studenten, merkt Jorrit op. “Er wordt van studenten verwacht dat ze hun carrière al plannen tijdens hun studie. Maar voor veel jongeren is het ontdekken van hun identiteit al een grote uitdaging. Als je niet weet wie je bent en wat je drijft, hoe kun je dan bepalen wat jouw toekomst gaat worden? Die onzekerheid leidt tot stress en druk.”

Daarom pleit hij voor meer aandacht voor identiteitsvorming in het onderwijs. “Studenten moeten de kans krijgen te ontdekken waar ze goed in zijn en wat bij hen past. Dat helpt hen niet alleen in hun studie, maar ook in hun leven daarna.”

Jorrit benadrukt dat de verantwoordelijkheid voor studentenwelzijn niet alleen bij het onderwijs ligt. “We moeten als samenleving stoppen met het creëren van stereotype beeld van studenten. Ze zijn geen bier drinkende jongeren die niet serieus bezig zijn. Het zijn jonge mensen met dromen, maar ook met angsten en onzekerheden.”

Volgens Jorrit is het in ieders belang dat studenten mentaal fit zijn. “Zij zijn de toekomst. Als we hen nu ondersteunen, zorgen we ervoor dat ze straks volwaardig mens zijn in onze maatschappij. Dat is niet alleen goed voor hen, maar ook voor de oudere generaties die straks afhankelijk zijn van hun inzet.”