Stemming moties onderwijsbegroting 2025: de belangrijkste zaken op een rij

Ondanks dat er gesproken werd over aanpassing van de plannen voor 2025, ging het debat in de Tweede Kamer vorige week dinsdag en donderdag wel door. Daarbij werd ook een waslijst aan moties ingediend. Over de moties werd afgelopen dinsdag 3 december gestemd. Hier is een overzicht te vinden van deze moties en of ze werden aangenomen dan wel verworpen. In dit artikel lichten we er drie meer of minder opmerkelijke aangenomen moties uit. Het debat over onder meer de herziening van het curriculum dat al eerder werd gehouden, leverde ook een opmerkelijke motie op die we in dit artikel ook meenemen.

Een motie met potentieel verstrekkende gevolgen gaat over de onderwijsregio’s. Hoewel de meeste schoolbesturen participeren in een of meerdere onderwijsregio’s, zijn er weinigen enthousiast over dit construct. Kamerleden Soepboer (NSC) en Ceder verzochten het kabinet per motie de huidige regeling met betrekking tot onderwijsregio’s terug te brengen tot een “stimuleringsregeling voor regionale samenwerking zonder extra bestuurslagen en governancestructuren”. Potentieel is dit een bom onder de huidige manier waarop de onderwijsregio’s worden ingericht. Het is de vraag welke gevolgen de staatssecretaris aan het aannemen van deze motie gaat verbinden en ook hoe de Kamer haar gaat houden aan de uitspraak.

SGP-Kamerlid Stoffer wist een meerderheid van de Tweede Kamer te krijgen achter zijn motie die de regering verzoekt om samen met het veld een richtlijn op te stellen die bevordert dat leidinggevenden (dus ook bestuurders en schoolleiders), lerarenopleiders en inspecteurs zelf ervaring hebben en houden met het geven van onderwijs.

Door het aannemen van een motie van VVD-Kamerlid Arend Kisteman sprak de Kamer de wens uit dat zoveel mogelijk scholen werken met wetenschappelijk onderbouwde lesmethoden en dat er een database komt met evidence-informed methodes en materialen. Deze uitspraak sluit aan bij de zowel door het kabinet als in de Kamer veel geuite wens dat onderwijs meer evidence-based, of evidence-informed gegeven zou moeten worden. Verus volgt deze discussie met veel belangstelling, mede vanuit het belang van de vrijheid van inrichting. Leraren zouden vanuit hun professionaliteit niet gebonden moeten zijn aan methoden die door één partij als bruikbaar worden gezien. Bovendien is het van belang dat er naast wetenschappelijk onderbouwd lesmateriaal ook volop ruimte blijft voor het toepassen van praktijk- en ervaringskennis.

Bij velen bestaat onvrede over de driedubbele rol van de eindtoets (tegenwoordig: doorstroomtoets) aan het eind van de basisschool. De toets helpt bij het bepalen van het advies voor het voortgezet onderwijs, de toets ondersteunt de leerkracht bij het in kaart brengen van de ontwikkeling van de leerling en de effectiviteit van hun onderwijs en de toets wordt gebruikt bij het beoordelen van scholen. Dit driedubbele gebruik geeft verschillende perverse prikkels. Kamerleden Stoffer (SGP) en Ceder (ChristenUnie) dienden naar aanleiding van het debat over de curriculumherziening een motie in waarmee zij het kabinet oproepen om de doorstroomtoets te ontwikkelen tot een instrument dat weer primair ten dienste staat van de ontwikkeling van de leerling en de ondersteuning van de leerkracht. Deze motie werd met een ruime meerderheid aangenomen. Uitvoering van deze motie kan grote gevolgen hebben voor het gebruik van de doorstroomtoets. Het is nu de vraag hoe staatssecretaris Paul deze motie gaat uitleggen.