Publicatiedatum: 16 september 2022

Het thema van het congres is dat er veel crises zijn in de wereld. Een moeilijke tijd waarin veel op ons af komt. Zaken als oorlog, klimaatcrisis, toenemende tweedeling en armoede dringen ook de school binnen. Leraren en leerlingen krijgen hier dagelijks mee te maken. Behalve dat, moeten er ook grote klassen worden geleid en is er de zorg over het lerarentekort. Kortom: er speelt veel. Maar hoe verhoud je je dan als leraar ten opzichte van leerlingen?

‘’Ik denk gelijk aan een uitspraak van filosoof Martin Buber: de leraar is ook een gids, die de wereld voor kinderen opent. Want via de leraar krijgen leerlingen een beeld van de wereld, waarbij deze ook van betekenis wordt voorzien. Dat is een hele taak, als je een wereld zoals deze nu moet toelichten. Daar ga ik dieper op in tijdens het congres. We moeten praten over hoe we als school op een verantwoordelijke manier onderdeel zijn van de samenleving.’’

Een nieuwe wereld

Kuiper kaart aan dat kinderen juist in deze tijden hoopvol en verwachtingsvol zijn. ‘’Het onderwijs mag dat ook zijn. Kinderen willen altijd zich openen en zijn benieuwd. Onderwijs moet daarbij intrinsiek hoopvol zijn. Om zo kinderen te steunen als toekomstige generatie die verantwoordelijkheid neemt in de wereld. Dat is ook een maatschappelijke opdracht van school: de leerlingen leren hoe zij kunnen bijdragen aan een nieuwe wereld. Wij als christenen spreken namelijk ook over een nieuwe wereld als we het over Gods koninkrijk hebben. Een nieuwe wereld waaraan je mag meebouwen.’’

Dat levert ook vragen op wat betreft de inrichting van het onderwijs. Want wat is dan een goed schoolcurriculum? En hoe ga je om met de schepping en het klimaat? En wat doe je in een samenleving die gepolariseerd raakt? Welke schoolcultuur is daar voor nodig? ‘’Er ligt hier een ingewikkelde taak. Maar we moeten hierbij hoopvol blijven. Onderwijs is een hoopvolle onderneming. Kinderen openen zich voor nieuwe dingen: dat is wat leren met ze doet. Als je als leraar gids bent voor leerlingen, moet je hierbij zelf ook het voorbeeld zijn. Vertrouw, houd moed en blijf hoopvol. Dat is belangrijk bij de vorming van kinderen in deze wereld: dat wij ze leren verwachtingsvol en hoopvol te kijken naar de toekomst.’’

Vertrouwen op God

En hoe Kuiper zelf zijn kompas in onzekere tijden stabiel houdt? ‘’Het blijven vertrouwen in God. De mensheid heeft vaker moeilijke dingen doorstaan. Ook vroeger waren er oorlogen, zware ziektes en hongersnood. Ik blijf vertrouwen op God. Hij is er en Hij leidt alles. Zoals in Romeinen 8 wordt beschreven: De schepping zucht en heeft het zwaar, maar tegelijkertijd is er hoop. Er is een toekomst. De toekomst betekent dat de vergankelijkheid niet zal winnen. En alle dingen die wij tegen onze leerlingen zeggen, gelden ook voor onszelf. Als wij hen hoop, vertrouwen, geloof en moed meegeven, moeten wij dit zelf ook uitstralen.’’

Wil je vrijdag 23 september bij het congres Wat is jouw kompas in onzekere tijden zijn? Je kunt je nog aanmelden via deze link!

Gerelateerde berichten