U bent hier

Blogs

Je las onlangs deel 2 van het sprookje dat ik schrijf. Nu, zoals beloofd, een verklaring bij het hoofdstuk over Wilfred en de school in Plezantium 

In het sprookje bepaalt koning Rinus II dat er een Raad van Licht wordt aangesteld. Deze passage legt een link met de Wet Goed onderwijs, goed bestuur, waarin is vastgelegd dat de functies van bestuur en toezicht gescheiden dienen te zijn. Er zijn verschillende bestuursmodellen om dit te realiseren. 

Heb jij ze, collega’s die opleven als ze Excel sheets tot twee cijfers achter de komma invullen terwijl jou de moed in de schoenen zinkt bij de gedachte alleen al? Of collega’s die al allerlei acties hebben ondernomen terwijl jij vindt dat er eerst een grondig plan moet liggen waar je gezamenlijk aan werkt? Grote kans dat je verschillende drijfveren hebt. Dat kan teams juist kracht geven. Maar daarvoor is wel inzicht nodig.

Nee, dit stuk gaat niet over dyslexie. Wel over extra tijd nemen, wat daar vaak mee samenhangt. Laat de agenda eens niet bepalen door besluit- en regeldingen, maar door het goede gesprek tussen teamleden.

Het hoeft geen betoog dat het onderwijs druk is. De lessen moeten gegeven worden en toetsen nagekeken. ‘s Avonds is er een ouderavond, en de lessen van morgen moeten ook nog voorbereid. Studiedagen en teamvergaderingen moeten efficiënt, want er is nog veel te doen.

Meer en meer werkgevers worden eigenrisicodrager voor de Ziektewet. Eind vorig jaar was al 35% van de werknemers in dienst bij een Ziektewet-eigenrisicodrager. Dit aantal zal alleen maar toenemen, want het eigenrisicodragen zorgt voor meer grip op het verzuim van de zieke werknemer die uit dienst gaat. Met daardoor op termijn ook minder WGA-instroom.

Opeens is het er. De ouders en de school vinden het moeilijk om met elkaar te praten. Of ze praten zelfs helemaal niet meer met elkaar, alleen óver elkaar. De aanleiding? Een woord dat bij de ander verkeerd valt, hoewel helemaal niet verkeerd bedoeld. Of het is moeilijk om te accepteren wat nu eenmaal zo is (gelopen). Het is dan lastig om je open te stellen voor communicatie.

Wat te doen? Als je niets doet kunnen de spanningen en emoties steeds meer oplopen en voel je de ander steeds meer als de tegenpartij. En dat kan ten koste gaan van het kind en de school. 

Carla Rhebergen vertelt een sprookje. U las al de proloog en de toelichting daarop. Deze week hoofdstuk 1: Wilfred en de school in Plezantium

Pagina's